IMG_1127.jpg

De werken ontstaan door de ontmoetingen met diverse mensen in een wisselende context en soms toch wel in een stressvolle setting,  de herinnering blijft.  De confrontatie 

Het inbreken op kritische kantelmomenten van het menselijk bestaan.

De kras in het geheugen, de herinnering aan de ruimte,  het contact.

De kras maakt ons, wie we zijn.

Een gevoelige, abstracte reflectie op de beleving.

De eeuwige zoektocht naar evenwicht, harmonie en stilte in het hoofd, vertaald in lijnen, sobere, bijna kleurloze vlakken.     Het niets en de leegte opzoeken. En het belang onderschrijven van het nut van het nutteloze.

Niet onbelangrijk in het werk is het onderschrijven van een niet overheersend gevoel van rust in een zeker spanningsveld. De zoektocht naar het waarom moeten we af en toe laten voor wat het is. Niet altijd alles hoeft verteld te worden.

Het overschilderen is een belangrijk facet om het onderliggende te verbergen. Doch, steeds blijven de restanten zichtbaar. De potloodlijnen of deze met vetkrijt getrokken omvatten een suggestie van een bepaalde ruimte of een kras achtergebleven op de ziel.

Het spelen met de imperfectie of het toeval zoals vaak in ons bestaan aanwezig is lijkt essentieel. 

Soms bijna uitgepuurd. Een verdere abstrahering en vereenvoudiging lijkt het vervolg, langzaam zoekt het schilderij, de tekening zijn weg.

Leefbare onverschilligheid groeit en heeft zijn belang om de existentie vanuit het buikgevoel toe te laten.

Misschien als doel onszelf te beschermen.           Misschien helpt dat wel?

 

onrust, verbergen, overschilderen, afbakenen